Het gaat erom wat je kindje voor je betekende, niet hoe lang het bij je was.
Toen ik mijn eerste zwangerschapsverlies meemaakte, dacht ik dat ik alleen afscheid nam van een kindje. Gaandeweg besefte ik dat het verlies zoveel meer raakte. Het ging ook om de verbondenheid, de droom van moeder worden en samen een gezin vormen. Ik voelde niet alleen verdriet, maar ook schuld en raakte het vertrouwen in mijn eigen lichaam kwijt. Daarom voelt zwangerschapsverlies vaak zo intens; ook al was jouw kindje er maar kort. Als coach zie ik dit ook bij de vrouwen die ik begeleid.
Wat mij toen hielp, waren de gesprekken met degenen die het herkenden en mijn verdriet echt erkenden. Hieronder de drie voornaamste inzichten die mij en anderen hebben geholpen in dit proces:
🌸 Wees mild voor jezelf.
Ondanks dat je omgeving lijkt te verwachten dat je de draad gewoon weer oppakt, mag het verdriet er nog steeds zijn. Rouw is een proces van vallen en opstaan. Alleen jij kunt voelen wanneer het verdriet een plek heeft gekregen.
💞 Jullie blijven verbonden.
Je kindje heeft altijd een plek in je leven, ook al is het er niet meer. Een symbool, een doosje met herinneringen, een ritueel zoals een boompje planten of je kindje jaarlijks herdenken zorgt dat het gevoel van verbondenheid behouden blijft.
💬 Praat erover en zoek verbinding met mensen die je begrijpen, een vriendin, je partner of iemand die hetzelfde heeft meegemaakt. Soms helpt het juist om buiten je vertrouwde kring steun te zoeken. Het gaat niet alleen om je verhaal vertellen, maar ook om gehoord, begrepen en gesteund te worden.
Ik ben Malissa, 38 jaar, moeder van twee dochters en vier sterrenkindjes. Binnen vijf jaar werd ik moeder van zes kindjes, waarvan ik er vier verloor tijdens de zwangerschap. Mijn eerste twee zwangerschappen werden bestempeld als een vroege miskraam en gezien als iets wat er nou eenmaal bij hoort. Daarna duurde het twee jaar voordat ik, net voordat we met IVF zouden beginnen, weer zwanger werd. Na een spannende zwangerschap werd onze dochter Lotte geboren.
Ik was ontzettend blij toen ik kort daarna weer zwanger werd, maar na 17 weken bleek mijn bekkenbodem dit kindje niet te kunnen dragen, en kwam Charlie veel te vroeg ter wereld. Binnen 24 uur moesten we alweer afscheid van hem nemen. Toen ik opnieuw zwanger werd, verloor ik nog een kindje, maar een week later bleek er toch nog een kindje te zijn: onze dochter Lynn. Zij werd met 29 weken veel te vroeg geboren, een periode die zowel fysiek als mentaal uitdagend was.
Al deze ervaringen hebben mij gevormd. Ze hebben me laten zien hoe belangrijk het is om hulp te vragen, te voelen wat er speelt, en stap voor stap te helen. Door therapie, coaching en familieopstellingen vond ik mijn balans terug, leerde ik weer op mezelf te vertrouwen en kreeg ik de tools om met moeilijke momenten om te gaan.
Mijn missie
Daaruit groeide mijn missie: een plek creëren waar vrouwen gehoord worden, waar erkenning, steun en passende hulp beschikbaar zijn, zodat zij weer verder kunnen vanuit vertrouwen, rust en balans.
Met MalissaCoaching begeleid ik vrouwen die worstelen met een kinderwens, zwangerschapsverlies, vroeggeboorte en mentale uitdagingen in de eerste 1000 dagen van het moederschap.
En nu mag ik samen met de twee fantastische vrouwen Natascha van HoliMommy en Pleuni van goglowmama een (digitale) plek creëren voor zwangerschapsverlies. Een veilige plek waar ieder verhaal er mag zijn en waar vrouwen stap voor stap de steun en informatie vinden die ze nodig hebben. Een plek die wordt gebouwd door vrouwen die ieder op hun eigen manier hebben ervaren wat zwangerschapsverlies is en daar iets waardevols uit hebben voortgebracht en nu hun krachten bundelen om anderen te ondersteunen.
Herstellen na zwangerschapsverlies – zorg voor mind & body
Je lichaam weet dat je moeder bent geworden
Lieve mama’s. Ja, je bent weer moeder geworden. Voor de 1 logica, de ander beseft dat misschien (nog) niet. Na een miskraam, stil-geboorte, buitenbaarmoederlijke zwangerschap of een andere vorm van zwangerschapsverlies, ligt de volle focus vaak op rouw en het afscheid. Maar wat toch vergeten wordt, is dat jouw lichaam zwanger was, jouw verwachtingen en gedachtes ergens anders zijn, jij een een bevalling hebt doorgemaakt..
Je hormonen veranderen, je lichaam heeft hard gewerkt en dat stopt niet van de ene op de andere dag (helaas). Lieve mama, je bent moeder geworden, ook als je kindje er niet meer is. En dat vraagt om specifieke zorg, ruimte, de juiste aandacht en herstel. Vergeet niet dat je ook trots mag zijn. Een emotie die ikzelf alleen maar voelde op het moment dat Naléa stil-geboren werd. Onverwacht, maar achteraf ook zo mooi.
Fysiek herstel na verlies
Na een zwangerschap en bevalling heeft je lichaam altijd ruime tijd nodig om te herstellen. Je baarmoeder moet krimpen, je hormonen schommelen alle kanten op, je bekken zijn week en je borsten maken melk aan, wat na verlies, zowel fysiek als emotioneel, verwarrend en pijnlijk is. Trust me, I feel you. Rust, warmte en lotgenoten contact (daar waar jij je goed bij voelt) zijn in deze periode geen luxe, maar noodzaak. Zorg er dus voor dat je de ruimte en tijd neemt om rust aan je lichaam te geven. Het lijkt makkelijk, doorgaan op werk, doorgaan in de sportschool voor de best mogelijke afleiding, maar je lichaam gaat hierop reageren.
Het is oke om je tijd te pakken, het wordt zelfs aangeraden door het UWV om je volledige zwangerschapsverlof te gebruiken. Is dat voor de 24 weken zwangerschap, dan maak je gebruik van de ziektwet. Was je langer dan 24 weken zwanger, dan heb je recht op je volledige zwangerschapsverlof.
Mentaal herstel en rouw
Naast het impactvolle lichamelijke herstel, hebben we ook nog het mentaal stuk, die minstens zo intens kan zijn. Voor mij persoonlijk was en is het mentale stukje nog steeds de uitdaging. Want hoe zet je verlies om in kracht, positiviteit en ga je weer door? De leegte, de stilte, de verwarring: rouw heeft geen vaste vorm, tijdlijn of boekje hoe je ermee moet of kan dealen.
Er is geen goed of fout in welke manier je rouwt.
De kans dat twee mensen dezelfde behoefte hebben in hun rouw is nihil. Als je gaat zitten wachten op dat moment verlies je kostbare tijd en kostbare momenten.
Onderzoek* laat zien dat vrouwen na het verlies van een kind of zwangerschapsverlies vaak meer en langduriger rouwklachten rapporteren dan mannen. Er is een grotere kans op relatiebreuk na verlies. De kans op uit elkaar gaan stijgt na zwangerschapsverlies en nóg meer na stil-geboorte. Dat betekent niet onvermijdelijk, maar wel extra kwetsbaar. Zo vonden studies dat moeders significant hoger scoren op gevoelens als wanhoop, schuld, boosheid en fysieke symptomen vergeleken met vaders. Bij mannen komt rouw vaak in meer ‘instrumentele’ of ‘vermijdende’ vormen: minder praten over emoties, minder huilen, minder actief delen van verdriet.
Deze verschillen kunnen spanning geven in een relatie. Bijvoorbeeld: de partner die meer praat en verwerkt, voelt zich soms alleen staan of onbegrepen; de ander voelt misschien druk om te steunen terwijl hij/zij zelf worstelt met hoe je om moet gaan met verdriet. Dit kan leiden tot miscommunicatie, afstandelijkheid of het gevoel niet gezien te worden, precies op het moment dat nabijheid het hardst nodig is. Het is daarom heel makkelijk om elkaar te verliezen. Belangrijk is te weten dat
Soms is het fijn om met iemand te praten die begrijpt wat je doormaakt. Bij goglowmama is er ruimte voor dat gesprek. Een luisterend oor, van iemand die zelf weet hoe rauw deze periode kan voelen.
Herstel in jouw tempo
Er bestaat geen manual hoe te herstellen na zwangerschapsverlies. Het is een proces van kleine stappen: fysiek, mentaal en emotioneel, die je niet alleen hoeft te zetten. Vraag om hulp! Dit kunnen lotgenoten zijn, dierbaren om je heen of professionals.
Je mag tijd nemen om te herstellen, voelen & de juiste zorg te ontvangen.
