Het gaat erom wat je kindje voor je betekende, niet hoe lang het bij je was.
Toen ik mijn eerste zwangerschapsverlies meemaakte, dacht ik dat ik alleen afscheid nam van een kindje. Gaandeweg besefte ik dat het verlies zoveel meer raakte. Het ging ook om de verbondenheid, de droom van moeder worden en samen een gezin vormen. Ik voelde niet alleen verdriet, maar ook schuld en raakte het vertrouwen in mijn eigen lichaam kwijt. Daarom voelt zwangerschapsverlies vaak zo intens; ook al was jouw kindje er maar kort. Als coach zie ik dit ook bij de vrouwen die ik begeleid.
Wat mij toen hielp, waren de gesprekken met degenen die het herkenden en mijn verdriet echt erkenden. Hieronder de drie voornaamste inzichten die mij en anderen hebben geholpen in dit proces:
🌸 Wees mild voor jezelf.
Ondanks dat je omgeving lijkt te verwachten dat je de draad gewoon weer oppakt, mag het verdriet er nog steeds zijn. Rouw is een proces van vallen en opstaan. Alleen jij kunt voelen wanneer het verdriet een plek heeft gekregen.
💞 Jullie blijven verbonden.
Je kindje heeft altijd een plek in je leven, ook al is het er niet meer. Een symbool, een doosje met herinneringen, een ritueel zoals een boompje planten of je kindje jaarlijks herdenken zorgt dat het gevoel van verbondenheid behouden blijft.
💬 Praat erover en zoek verbinding met mensen die je begrijpen, een vriendin, je partner of iemand die hetzelfde heeft meegemaakt. Soms helpt het juist om buiten je vertrouwde kring steun te zoeken. Het gaat niet alleen om je verhaal vertellen, maar ook om gehoord, begrepen en gesteund te worden.
Ik ben Malissa, 38 jaar, moeder van twee dochters en vier sterrenkindjes. Binnen vijf jaar werd ik moeder van zes kindjes, waarvan ik er vier verloor tijdens de zwangerschap. Mijn eerste twee zwangerschappen werden bestempeld als een vroege miskraam en gezien als iets wat er nou eenmaal bij hoort. Daarna duurde het twee jaar voordat ik, net voordat we met IVF zouden beginnen, weer zwanger werd. Na een spannende zwangerschap werd onze dochter Lotte geboren.
Ik was ontzettend blij toen ik kort daarna weer zwanger werd, maar na 17 weken bleek mijn bekkenbodem dit kindje niet te kunnen dragen, en kwam Charlie veel te vroeg ter wereld. Binnen 24 uur moesten we alweer afscheid van hem nemen. Toen ik opnieuw zwanger werd, verloor ik nog een kindje, maar een week later bleek er toch nog een kindje te zijn: onze dochter Lynn. Zij werd met 29 weken veel te vroeg geboren, een periode die zowel fysiek als mentaal uitdagend was.
Al deze ervaringen hebben mij gevormd. Ze hebben me laten zien hoe belangrijk het is om hulp te vragen, te voelen wat er speelt, en stap voor stap te helen. Door therapie, coaching en familieopstellingen vond ik mijn balans terug, leerde ik weer op mezelf te vertrouwen en kreeg ik de tools om met moeilijke momenten om te gaan.
Mijn missie
Daaruit groeide mijn missie: een plek creëren waar vrouwen gehoord worden, waar erkenning, steun en passende hulp beschikbaar zijn, zodat zij weer verder kunnen vanuit vertrouwen, rust en balans.
Met MalissaCoaching begeleid ik vrouwen die worstelen met een kinderwens, zwangerschapsverlies, vroeggeboorte en mentale uitdagingen in de eerste 1000 dagen van het moederschap.
En nu mag ik samen met de twee fantastische vrouwen Natascha van HoliMommy en Pleuni van goglowmama een (digitale) plek creëren voor zwangerschapsverlies. Een veilige plek waar ieder verhaal er mag zijn en waar vrouwen stap voor stap de steun en informatie vinden die ze nodig hebben. Een plek die wordt gebouwd door vrouwen die ieder op hun eigen manier hebben ervaren wat zwangerschapsverlies is en daar iets waardevols uit hebben voortgebracht en nu hun krachten bundelen om anderen te ondersteunen.
Mijn naam is Pleuni, 34 jaar, moeder van 3 meiden en geboren in Middelburg. Op mijn 16e het zuiden achtergelaten om naar de Randstad te gaan. Iets wat net wat meer bij mijn persoonlijkheid past. Vanuit huis meegekregen om altijd te gaan voor wat ik in mijn diepste hart wil & leuk vind.
Mijn verlies ervaring van onze dochter
Naléa Sera (ook wel ”gevleugelde Engel”) op 10 sept 2023 stil-geboren, na een ellenlange rollercoaster van 10 weken. Vanaf de medische echo week 13 bleek er iets niet volgens de richtlijnen te zijn. De blaas was 2 millimeter groter dan het op die termijn zou moeten zijn. Vervolgens kwamen er na tientallen onderzoeken langzamerhand steeds meer onzekere factoren. Prenataal is nog niet alles duidelijk te zien of concluderen, dus veel speculaties en mogelijke situaties, weinig feiten. Met als uiteindelijk situatie dat die ene onmenselijke keuze gemaakt moest worden. Gelukkig onder de juiste begeleiding en aandacht vanuit het AMC hebben we voorwaarts stappen kunnen zetten.
Bij 23 weken zijn we ingeleid en op 10 sept bij 23+1 weken in 36 uur bevallen van Naléa in het AMC. De woorden van de schouwarts ‘jullie hebben de juiste keuze gemaakt’ zijn voor ons doorslaggevend geweest voor ons rouwproces.
Waar heeft het me toe aangezet?
Nadat ik na 3 maanden alweer wilde starten met afleiding op werk en mijn werkgever vervolgens besloot om mijn contract niet te verlengen, stortte mijn hele wereld pas echt in (en hoe stom dat nu ook klinkt, blijk je toch zo ontzetten veel vast te houden aan je werkgever..) Hoezo hele wereld? De enige vorm van structuur, vastigheid en zekerheid werd van me weggenomen, juist in de meest fragiele fase van je leven. Mijn prioriteiten veranderden direct! Focus op mijzelf, mijn gezin en onze gezondheid. Ik ging vanaf dat moment maximaal investeren in mezelf. De opleiding tot postpartum behandelaar kwam een aantal dagen (!) later op mijn pad en goglowmama ontstond binnen de eerstvolgende maand. Mijn missie, brand en doelgroep vormde op een hele natuurlijke wijze. Opgebouwd vanuit het hart.
Het wereldje van ‘eerlijk delen over verlieservaringen’ is vrij klein. Moeders houden het voor zichzelf, omdat we het ook bijna tot niet om ons heen horen. We willen ons niet aanstellen of zielig gevonden worden. We gaan door en hebben juist mensen, familie, werkgevers om ons heen nodig die op de rem stappen. Via Instagram startte ik met het uitbouwen van goglowmama. Je komt al snel terecht in een kleine kring van ondernemende moeders die zich focussen op de matrescentie fase en een poule van coaches en miskraam-begeleiders. Toen ik voor het eerst sinds 1 jaar mijn vroeger oh zo geliefde LinkedIn weer opende (wat op dat moment bijna tot niets meer met me deed), zag ik de herkenbare naam HoliMommy langskomen. Ik volgde haar op Instagram en Natascha haar post triggerde me meteen. 1 reactie verder en we hadden diezelfde week nog een online call ingepland. Natascha bracht Malissa (malissacoaching.nl) en mij bij elkaar in het mom van, wij móeten samenkomen! En daar staan we nu.. 3 onbekende ondernemende moeders na zwangerschapsverlies met een diepgewortelde missie om zwangerschapsverlies meer bespreekbaar te maken. Op de werkvloer als onder de moeders zelf.
Mijn naam is Natascha. Ik ben 37 jaar, moeder van drie kinderen die ik elke dag in mijn armen mag sluiten én van één kindje dat ik alleen in mijn hart draag. In september 2024 verloor ik, na vijf weken zwangerschap, ons vierde kindje. Het kindje dat ons gezin compleet zou maken. Het kindje waar ik al van kleins af aan van droomde. Het kindje dat altijd al in mijn hart zat, kort in mijn buik kwam kijken en daarna weer vertrok.
In het begin had ik het gevoel dat ik niet ondankbaar mocht zijn. Ik had immers al drie gezonde kinderen. Wetende dat één op de vier stellen te maken krijgt met zwangerschapsverlies, was dit een simpele kansberekening. Natuurlijk ging het een keer mis. Maar hoe vaak ik mezelf ook probeerde wijs te maken dat het allemaal wel meeviel, het viel níét mee.
Dit verdriet raakte me dieper dan ik ooit had kunnen bedenken. De droom die eindelijk uitkwam, werd weer van me afgepakt. De impact was, en is, bizar groot.
Hoewel een vierde kindje vooral mijn droom was, was dit kindje in ons hele gezin ontzettend welkom. Toch was het binnen mijn relatie soms ingewikkeld. Plat gezegd was deze zwangerschap voor mijn man eigenlijk niet meer dan een streepje op een stuk plastic. Er was geen echo, geen dikke buik, geen trappelende voetjes. Voor hem was deze zwangerschap nog abstract, bijna platonisch. Terwijl voor mij mijn hele lijf zwanger was en mijn droom werkelijkheid werd.
Wat ik nodig had, was een plek waar mijn verdriet er mocht zijn. Waar ik niet groot hoefde te houden. Waar ik mijn verdriet niet hoefde te meten aan dat van een ander. Maar ik ontdekte dat die plek niet bestond.
Waarom HolyMommy ontstond
Precies daaruit is HolyMommy geboren. Ik wilde een plek creëren waar verlies wél een stem krijgt. Een plek waar liefde en verdriet samen mogen bestaan. Waar je steun vindt in tools zoals een kaartendeck, een journal, meditaties en een e-book. Maar ook een plek waar ik professionals train, van verloskundigen tot HR-afdelingen, om beter te leren communiceren over dit gevoelige thema.
Mijn vijftien jaar ervaring bij de politie heeft mij hierin gevormd. Ik leerde praten over de moeilijkste onderwerpen: huiselijk geweld, vermissingen, verkrachtingen en sterfgevallen. Onderwerpen waar vaak stilte of ongemak omheen hing. Die ervaring neem ik nu mee in HolyMommy. Want communiceren kun je leren, ook als het gaat om verlies.
Een community vanuit verlies én kracht
Na mijn eigen verlies groeide er een diepe wens om een community te bouwen. Niet zomaar een groep om verhalen te delen, maar een plek waar vrouwen terecht kunnen met alles wat dit verlies raakt. • Hoe ga je om met verdriet in je relatie? • Hoe zorg je dat je elkaar niet kwijtraakt? • Waar heb je recht op rondom werk en verlof? • Welke steun helpt écht in de dagelijkse praktijk van rouwen?
Een community die zowel herkenning als praktische informatie biedt. Samen met prachtige vrouwen
Tijdens dit proces kwam ik in contact met Melissa van Melissa Coaching en Pleuni van goglowmama. Twee vrouwen die, net als ik, verlies hebben meegemaakt en daar iets bijzonders uit voortbrachten. Hoewel we elkaar in het begin nog helemaal niet goed kenden, herkenden we elkaar meteen in ons verdriet en onze kracht.
Het voelde alsof het zo moest zijn. Ik wist dat ik dit samen met hen wilde doen. En dat doen we nu. Ik vind het een eer om met zulke prachtige vrouwen samen te werken. Vrouwen die uit hun eigen verlies zoveel moois hebben laten groeien.
Een blik vooruit
De community die we bouwen, moet een plek zijn waar vrouwen samenkomen en zich gedragen voelen. Waar, naast praktische tips en tools, vooral verbinding en samen-zijn overheersen. Een plek waar je thuiskomt, waar je gezien wordt, en waar je verdriet er mag zijn.
Maar ook een plek die je vooruit helpt. Waarin we laten zien dat verlies niet het einde van de wereld hoeft te zijn, maar dat er ook kracht, verbondenheid en zelfs iets moois uit kan groeien.
Hoewel ik alles zou geven om mijn verlies ongedaan te maken, ben ik dankbaar dat ik hier nu sta en dit mag doen.
Herstellen na zwangerschapsverlies – zorg voor mind & body
Je lichaam weet dat je moeder bent geworden
Lieve mama’s. Ja, je bent weer moeder geworden. Voor de 1 logica, de ander beseft dat misschien (nog) niet. Na een miskraam, stil-geboorte, buitenbaarmoederlijke zwangerschap of een andere vorm van zwangerschapsverlies, ligt de volle focus vaak op rouw en het afscheid. Maar wat toch vergeten wordt, is dat jouw lichaam zwanger was, jouw verwachtingen en gedachtes ergens anders zijn, jij een een bevalling hebt doorgemaakt..
Je hormonen veranderen, je lichaam heeft hard gewerkt en dat stopt niet van de ene op de andere dag (helaas). Lieve mama, je bent moeder geworden, ook als je kindje er niet meer is. En dat vraagt om specifieke zorg, ruimte, de juiste aandacht en herstel. Vergeet niet dat je ook trots mag zijn. Een emotie die ikzelf alleen maar voelde op het moment dat Naléa stil-geboren werd. Onverwacht, maar achteraf ook zo mooi.
Fysiek herstel na verlies
Na een zwangerschap en bevalling heeft je lichaam altijd ruime tijd nodig om te herstellen. Je baarmoeder moet krimpen, je hormonen schommelen alle kanten op, je bekken zijn week en je borsten maken melk aan, wat na verlies, zowel fysiek als emotioneel, verwarrend en pijnlijk is. Trust me, I feel you. Rust, warmte en lotgenoten contact (daar waar jij je goed bij voelt) zijn in deze periode geen luxe, maar noodzaak. Zorg er dus voor dat je de ruimte en tijd neemt om rust aan je lichaam te geven. Het lijkt makkelijk, doorgaan op werk, doorgaan in de sportschool voor de best mogelijke afleiding, maar je lichaam gaat hierop reageren.
Het is oke om je tijd te pakken, het wordt zelfs aangeraden door het UWV om je volledige zwangerschapsverlof te gebruiken. Is dat voor de 24 weken zwangerschap, dan maak je gebruik van de ziektwet. Was je langer dan 24 weken zwanger, dan heb je recht op je volledige zwangerschapsverlof.
Mentaal herstel en rouw
Naast het impactvolle lichamelijke herstel, hebben we ook nog het mentaal stuk, die minstens zo intens kan zijn. Voor mij persoonlijk was en is het mentale stukje nog steeds de uitdaging. Want hoe zet je verlies om in kracht, positiviteit en ga je weer door? De leegte, de stilte, de verwarring: rouw heeft geen vaste vorm, tijdlijn of boekje hoe je ermee moet of kan dealen.
Er is geen goed of fout in welke manier je rouwt.
De kans dat twee mensen dezelfde behoefte hebben in hun rouw is nihil. Als je gaat zitten wachten op dat moment verlies je kostbare tijd en kostbare momenten.
Onderzoek* laat zien dat vrouwen na het verlies van een kind of zwangerschapsverlies vaak meer en langduriger rouwklachten rapporteren dan mannen. Er is een grotere kans op relatiebreuk na verlies. De kans op uit elkaar gaan stijgt na zwangerschapsverlies en nóg meer na stil-geboorte. Dat betekent niet onvermijdelijk, maar wel extra kwetsbaar. Zo vonden studies dat moeders significant hoger scoren op gevoelens als wanhoop, schuld, boosheid en fysieke symptomen vergeleken met vaders. Bij mannen komt rouw vaak in meer ‘instrumentele’ of ‘vermijdende’ vormen: minder praten over emoties, minder huilen, minder actief delen van verdriet.
Deze verschillen kunnen spanning geven in een relatie. Bijvoorbeeld: de partner die meer praat en verwerkt, voelt zich soms alleen staan of onbegrepen; de ander voelt misschien druk om te steunen terwijl hij/zij zelf worstelt met hoe je om moet gaan met verdriet. Dit kan leiden tot miscommunicatie, afstandelijkheid of het gevoel niet gezien te worden, precies op het moment dat nabijheid het hardst nodig is. Het is daarom heel makkelijk om elkaar te verliezen. Belangrijk is te weten dat
Soms is het fijn om met iemand te praten die begrijpt wat je doormaakt. Bij goglowmama is er ruimte voor dat gesprek. Een luisterend oor, van iemand die zelf weet hoe rauw deze periode kan voelen.
Herstel in jouw tempo
Er bestaat geen manual hoe te herstellen na zwangerschapsverlies. Het is een proces van kleine stappen: fysiek, mentaal en emotioneel, die je niet alleen hoeft te zetten. Vraag om hulp! Dit kunnen lotgenoten zijn, dierbaren om je heen of professionals.
Je mag tijd nemen om te herstellen, voelen & de juiste zorg te ontvangen.
